Afgelopen donderdag kwam een groep Leidenaren aan op Ierse bodem om de stad Dublin te bezoeken en een debattoernooi mee te maken bij University College Dublin. Hoewel er, in tegenstelling tot SOAS, wel crash geregeld was en er eten beloofd was – zelfs veganistisch eten voor één van de Leidse sprekers – was er op het moment van aankomst nog geen duidelijkheid over waar we die avond konden gaan slapen. Na een goedkope en lekkere maaltijd, mét glutenvrije cake, wisten we alsnog aan het telefoonnummer van onze crash te komen, en konden we onze spullen neerzetten. Het toernooi zou de dag erna beginnen, en we wilden nog graag even wat drinken en goed slapen voor de debatten. Helaas bleek het campus van UCD ongeveer even groot te zijn als de binnenstad van Leiden, en was de kroeg gesloten toen we eraan kwamen. Ontnuchterend gingen we slapen, om fris aan de start te verschijnen voor het toernooi.
Om 4 uur de dag erna waren we klaar voor het toernooi, en kwamen we Groninger Henk van Zuilen tegen, die een master volgt op Trinity College Dublin. Hij viel in voor de teampartner van Liam o’Neill (TCD), die op het laaste moment moest afzeggen. We hoorden ook dat we de enige ESL-teams waren, en dus moesten we voor de hoofdcompetitie gaan.
Lees Verder
Je herkent het wel: debaters die in elke finale staan maar nooit winnen. Of nog erger: die bovenaan de tab eindigen na de voorrondes maar dan in de finale grandioos ten onder gaan. Alles wat deze debaters tot een geduchte concurrent maakte voor de break lijken ze te zijn vergeten erna. Waarom gebeurt dit nou? Natuurlijk gaat de een beter dan de ander om met de druk die een finale op hem legt maar dat is niet het hele verhaal. Uiteindelijk komt het neer op effectief trainen. Te veel debaters pakken dat verkeerd aan. In hun training zijn ze er alleen op gericht om hun topniveau te verhogen, terwijl ze juist ook oog zouden moeten hebben voor het beperken van de onvermijdelijke terugval.
De sfeer zat er dankzij koffie en cake al vanaf het begin goed in. Voor velen is Nyenrode het begin van het debatseizoen en er werden dan ook verhalen uitgewisseld. Het diverse publiek hielp hierbij: Wat voor de debatveteranen een leuk toernooi en onderonsje is, is voor veel nieuwelingen een bron van inspiratie en ontdekking. Ik weet zelf nog dat op de DebatMasters 2010 debatteren voor mij een stuk interessanter en leuker werd.












