Voor en over het wedstrijddebat
Twee uur treinen, uurtje vliegen en een half uur met de bus, dan ben je er al. Dat is waarschijnlijk ook de reden dat er elk jaar zoveel Nederlandse teams naar Manchester IV gaan. Afgelopen weekend waren er zeven Nederlandse teams:
Utrecht A: Tomas en Nickey
Utrecht B: Arielle en Valerie
Groningen A: Lia en Anita
Groningen B: Henk en Jeroen
Erasmus A: Michael en Milen
Erasmus B: Lucia en Marike
UCU AAA: Alexander en Anton
Resultaten:
Waarom korte voorbereidingstijden de ontwikkeling van jonge debaters remt.
Je eerste debat lijkt achteraf misschien een lachertje, maar op het moment zelf is het vast een ontzettende stressende bedoeling. Je krijgt een stelling te horen, en over een kwartier moet je klaarstaan voor een speech van 5 minuten. De argumenten die je in een discussie altijd zo klaar lijkt te hebben, weigeren nu om gestructureerd op je volgeschreven blaadje te komen. En de klok tikt maar weg…
De afgelopen jaren zijn veel nieuwe debaters doorgebroken die eerst hun furore maakten in het scholierensysteem. Ik geloof dat de snelle doorbraak van scholierendebaters grotendeels te danken is aan het feit dat scholierentoernooien veel stellingen van te voren vrijgeven. Het vergroot de basiskennis over een bepaald onderwerp, en de kennis over veel argumenten op een leuke manier; door onderzoek te doen met een groepje andere mensen die hun “debat-honeymoon” beleven. En dat kan een cruciaal onderdeel blijken te zijn van de weg naar het worden van een topdebater.
Een paar dagen geleden deed Anne Valkering een oproep: wie organiseert, na Amsterdam EUDC 2010, het EK of WK in Nederland? Zeker nu de eerstvolgende edities van het EK of het WK op de tocht lijken te staan, is dit een heel prangende vraag. Wat ik vandaag wil doen is de algemene oproep van Anne verder uitbouwen, en heel concreet aangeven waarom ik denk dat het EK 2013 of het WK 2014 in Nederland gehouden kán worden. Maar ik wil zeker ook een tweede vraag stellen: zelfs als we het kúnnen, moeten we het dan ook doen?
‘Bp is balanced door P.O.I’s zo
dat iedereen kan engagen. En rebuttal is ook constructive’ In de Nederlandse debatwereld is bovenstaande zin geen uitzondering. Regelmatig worden er debatten gevoerd, waarin de sprekers meer Angelsaksische dan Nederlandse termen gebruiken. Dit gebeurt in de bin rooms, maar misschien nog wel meer in de zogenaamde topkamers. Dat is op zijn minst opmerkelijk. Bovendien worden Engelse termen ook nog wel eens verkracht: rebutallen is vlees noch vis in beide talen. De vraag is nu, waarom doen wij dit? Schamen wij ons zo om Nederlander te zijn of zijn de Engelsen simpelweg veel beter? Hier een korte analyse over de geboorte van het Nederlands wedstrijddebat.
De meest voor de hand liggende reden voor de anglofilie in de Nederlandse debatwereld is natuurlijk dat de debatwereld zijn roots in Engeland heeft en daar bovendien nog veel populairder is dan in Nederland. Het Nederlandse wedstrijddebat is pas rond grofweg 1980 populair geworden en dit met vlagen gebleven. Dit is goed te zien in de opkomst van Nederlandse studentendebatverenigingen. Rotterdam was in 1989 de eerste met EDS en Groningen sloot met GDS Kalliope de rij in 2007. De Nederlandse debatcultuur is als het ware geboren uit deze langere Engelse traditie, en heeft logischerwijs veel van zijn gebruiken overgenomen. Maar zoals elk kind naarmate het opgroeit, zich tegen zijn ouders gaat verzetten, zou men verwachten dat Nederland in de loop der jaren zich ook tegen de Engelse afkomst zou verzetten en zijn eigen identiteit zou ontwikkelen. Dit blijkt nauwelijks het geval te zijn.
Anne Valkering, de convenor van Amsterdam EUDC 2010, legt uit waarom er snel een bid voor het EK of WK moet worden gedaan door Nederland.
Op dit moment staan zowel het EK 2013 als het WK 2014 op losse schroeven. Voor het EK zijn überhaupt nog geen potentiële organisatoren gevonden, terwijl het WK alleen nog maar pogingen tot organisatie had in januari. De redenen hiervoor lijken te liggen in de huidige onzekerheid over financiën, gecombineerd met het feit dat deze toernooien steeds groter en prestigieuzer worden. Daarom lijkt het mij een uitermate goed idee als Nederland opnieuw een poging waagt om een groot toernooi binnen te halen.
Vandaag vindt in Amsterdam het Bonapartiaans Debattoernooi plaats. In 5 rondes debatteert men dit keer in het Amerikaans-Parlementaire format. Het toernooi vindt plaats op het Barlaeus Gymnasium, met als finalelocatie de Vondelkerk. Uniek aan het BDT is dat dit toernooi geen CA-team kent; in plaats daarvan bedenkt de commissaris inhoudelijk de stellingen samen met een “klankbordgroep”. Dit jaar zijn de stellingen bedacht door EK-halve finalist Micha Beekman. Ook staat het BDT bekend om andere noviteiten als jureren door direct te stemmen. Winnaars van de vorige editie zijn Floor de Koning en Senna Maatoug.
De organisatie heeft deze verslaggever gisteren bananen en Snickers beloofd. Ook schijnt er volgens een uitgelekte foto Hertog Jan aanwezig te zijn. Dat schept dus verwachtingen! De eerste ronde zal om ongeveer 10 uur bekend worden gemaakt.
Jill Brenneman argues why trafficking can not be used as an excuse to condone sex work.
There are people who believe ending sex work (abolishing prostitution, pornography, and other forms of erotic labor) will end harm being done to women in these fields. These sex work prohibitionists coolly assume that jobs in the “straight world” are safe, protected, equitable—all the things they believe sex work is not.
They are wrong. Many of these people are a certain breed of feminist academic elite, comfortably ensconced in their Ivory towers. They may be well intentioned. As I know some of them like Donna M. Hughes myself, I’d even say they are genuine in their desire to advance constructive social change.
But reality can shatter even the best of intentions.
My journey into and out of sex work is unique. My first experience in sex work lasted 3 years. I was (literally) a sex slave: no safe words were needed, and I didn’t even know safe words existed. I was coerced.
The coercion was the true injustice I endured, as millions of Americans suffer the injustice of coercive workplaces that have nothing to do with sex work. That’s the reality “end the sex industry and get a real job activists” routinely and tragically dismiss.
10 years after I was trafficked, I returned to sex work as a stripper. While I worked occasionally at clubs, I mostly did outcall bachelor’s parties. The agent got 40 percent, I got 60 percent. That’s 60 percent more than when I was a sex trafficking victim.
Later still, I gave up on stripping and went to work on my own as an independent escort. I was my own boss and there were no comparable problems. No one hurt me, I set my own boundaries, I got paid what I asked for—all 100 percent of it.
While it wasn’t the greatest job in the world, it was work; it was nothing like my coerced experience. Anti-trafficking activists like Donna M. Hughes, anti-pornography activists like Gail Dines and Shelly Lubben, anti-prostitution activists like Melissa Farley willfully ignore this fact: there is a world of difference between being a sex trafficking victim and being a sex worker.Lees Verder
After an earlier article with advice on how to create motions for tournaments, Shengwu Li now turns his attention to explaining what level of knowledge CA-teams should presume debaters to have.
There is some controversy over the right level of assumed knowledge when setting motions. I don’t think very knowledge-heavy motions are particularly good debates, but I also think that motions should occasionally address specific issues, with proper nouns. I’d like to defend a middle-ground standard as to the correct level of knowledge CA teams should assume of their teams, and then warn of certain potholes CA teams should avoid when setting knowledge-specific motions.
I think reasonable people can agree that it’s no fun to lose debates due to ignorance of obscure facts. It’s frustrating to lose simply because the other side has an encyclopedic knowledge of the issue at hand, rather than because the other side is better at making and rebutting arguments.
De Nederlandse Debatbond (NDB) stelt zich als doel het wedstrijddebat te bevorderen en ondersteunen in Nederland. Als nationaal overkoepelend orgaan vertegenwoordigt de NDB ongeveer 1.000 leden waarvan de meesten lid zijn van één van de debatverenigingen die Nederland rijk is. Door partnerships aan te gaan, media-aandacht te generen, dienst te doen als platform voor overleg, beleidsondersteuning en door het organiseren van besluitvorming, poogt de NDB het wedstrijddebat in Nederlands constant zowel kwalitatief als kwantitatief te verbeteren.
© 2012 Nederlandse Debatbond · Admin · 
