De boekentips van…Tomas Beerthuis

doorBionda Merckens

De boekentips van…Tomas Beerthuis

Debaters staan bekend om hun allesverslindende intellectuele honger: ze lezen elke week braaf The Economist en kennen wikipedia uit hun hoofd. Maar welke boeken raden ze nu écht aan? Wat moeten mede-debaters echt gelezen hebben? En welke boeken hebben hen gevormd tot de mens die ze nu zijn? In deze serie gaan we op zoek naar de mens achter de debatmachine, en deze week vragen we de boekentips van:

Tomas Beerthuis

Wat doe je zoal tegenwoordig?

Ik ben bezig met mijn master ‘Publiek Management’ aan de Universiteit Utrecht. Dat is een master die zich focust op organisaties die te maken hebben met publieke organisaties,  die geconfronteerd worden met minder middelen maar meer (maatschappelijke) roep naar kwaliteit/dienstverlening – denk bijvoorbeeld aan ziekenhuizen. Hiernaast werk ik bij het trainingsbureau Debat.NL waar ik politici en professionals train in debatteren en overtuigen.

Hoe heeft je debatervaring hierbij geholpen?

Absoluut! Mijn werk is uiteraard geheel ‘mede mogelijk gemaakt’ door debatteren, maar debatteren heeft me ook heeft me geholpen bij studeren. Bestuurskunde (en deze master) is typisch een studie die draait om argumenteren/onderbouwen en logisch redeneren. Als je debatteert ontwikkel je die analytische vaardigheden snel en op een goede manier, met als gevolg dat studeren je veel makkelijker afgaat.

Heeft je debatervaring wel eens tegen je gewerkt?

Ik heb net een stage achter de rug bij een groot PR-bureau. Toen ik was aangenomen hoorde ik van mijn begeleider dat ze toen ze mijn CV zag bang was dat ik een “koppig persoon zou zijn” door al dat debatteren. Zo zie je maar wat voor verschillende ideeën/percepties er soms heersen over debatteren.

Je bent een succesvol debater, gezien je positie op de NDR – wat is jouw geheim?

Ik zou natuurlijk een heleboel open deuren kunnen opnoemen zoals oefenen, veel toernooien bezoeken, een briljante partner als Danique hebben en het nieuws bijhouden. Maar op een meer fundamenteel niveau denk ik dat mijn geheim is: blijven twijfelen. Ik denk nooit dat ik echt gelijk heb, sterker nog; ik wantrouw altijd mensen met een enorm uitgesproken mening. Door aan elk argument, elk aspect te blijven twijfelen dwing ik mezelf te blijven verbeteren, de gaten te zien en mezelf te wapenen tegen dergelijke (en dus ook andermans) twijfels.

We vragen je naar drie boeken die jou als debater én mens gevormd hebben. Wat is de eerste? 

De Dune Series. Het is misschien wel de meest populaire science fiction serie ter wereld. Eigenlijk zou ik vooral de eerste vier boeken aanraden. Het verhaal gaat over een jongen die zich langzaam ontwikkelt tot ‘redder’ van het universum (dat klinkt een beetje zoetsappig, maar het is echt vet). Interessanter is dat de verhaallijn langzaam verdiept in een meer filosofische blik op de wereld/leven en menselijk gedrag, wat het tot een super interessante serie maakt!

Hoe heeft dat boek bijgedragen aan jouw vorming?

Het heeft me meer genuanceerd doen denken over concepten als ‘goed en kwaad’, maar ook keuzes die je maakt en de implicaties die ze soms kunnen hebben. Al met al is het een boek dat moraliteit verbindt met een heel spannend verhaal. Het is een concept om mensen als ik (die een hekel hebben aan boeken) toch aan het lezen te krijgenZo werkt het ook bij kinderen: een sprookje met een boodschap!

Ho ho, je hebt een hekel aan boeken? Waarom is dat?

Hekel is een groot woord :). Ik ben visueel ingesteld en daarnaast kost het lezen van boeken veel tijd. Alleen als ik echt gemotiveerd ben om een boek te lezen neem ik de moeite. Zo heb ik een keer een begin gemaakt aan ‘The Fellowship of the Ring‘, na het zoveelste gedicht/liedje in onbegrijpelijke taal en trage schrijfstijl was ik het helemaal zat en ben ik de film gaan kijken – wat een opluchting was dat. Toch kan boeken lezen ook veel voldoening geven, dat geef ik direct toe.

Hmm, wat is het tweede ‘item’ dan? 

Geen boek maar een film: Persepolis, een bekroonde animatiefilm over een meisje dat opgroeit in Iran en ooggetuige is van de Islamic Revolution. De film vertelt het verhaal van het meisje (tevens de auteur/regisseur) dat Iran zag veranderen en hoe religie en overheid langzaam het land omtoverde in iets radicaal anders.

Hoe heeft deze film bijgedragen aan jouw vorming?

Los van een educatie over Iran, wat op zich al interessant is, laat de film ook goed zien tegen wat voor persoonlijke dilemma’s je als individu aanloopt in verschillende landen. Het laat je nadenken over de zelfsprekendheid (of juist niet) van bepaalde rechten en plichten.

En tot slot?

Ik kies wederom een film (sommige debaters zijn nou eenmaal visueel ingesteld): Inception. Wederom een spannend verhaal dat gaat over een man die als werk mensen laat dromen om vervolgens iets gedaan te krijgen (kon het maar echt…). Maar in de film lopen op een bepaald moment realiteit en droom door elkaar en is het voor de kijker een grote puzzel wat waar is en wat niet – liefhebbers van Memento zullen dit bijvoorbeeld denk ik wel kunnen waarderen.

Deze regisseur (Christopher Nolan) zet je graag aan het denken. Inception dwingt je na te denken over ingewikkelde concepten als realiteit en waarheidszin, op een hele vette manier. Niet alleen denk je daar door deze film over na ook zitten er veel aspecten in de film die op zichzelf de moeite waard zijn om te analyseren.

Zoals? Welke aspecten precies?

Er zitten allerlei ingewikkelde plotwisselingen in de film wat het geheel heel dynamisch maakt. Daarnaast zitten er allerlei psychologische aspecten in de film, bijvoorbeeld de kracht van (positieve en negatieve) gewortelde gedachten en wat deze kunnen doen, hoe het onderbewustzijn werkt maar ook hoe je eigen gedachten je voor de gek kunnen houden. Centraal staan processen als dit en hoe je ze kunt beïnvloeden.

Tot slot: welke wijze woorden wil je nog meegeven aan beginnende debaters?

Een goeie debater wordt je niet alleen door veel te lezen of veel te weten, maar door heel vaak heel veel het spelletje te doen en te willen winnen: dat onderscheid in voetbal toppers als Iniesta, Messi en Ronaldo van de rest: ze willen elke keer het spel beter spelen, met betere technieken en betere inzichten. Wat voor voetballers geldt, geldt ook voor debaters: blijf hongerig!

Facebook Twitter Linkedin Email

Over de auteur

Bionda Merckens contributor