Archives for februari 2016

Report: Everything there is to love about Manchester IV

Naomi Coldenhoff from Cicero attended the Manchester IV, and shares her experiences here!

“One of the biggest IVs on the UK debating circuit is back and better than ever”, so read the official promo-slogan of the Manchester IV 2016. The second international tournament I would attend (after the Lund IV in Sweden), consisting of five rounds of seven minute speeches, break to quarter-finals, ESL break and pro-am break. I was so excited about visiting the city, what the motions and socials would be, and how the speakers were like. Actually, I was excited about everything.

The interaction with my debating partner Roel Becker would be the biggest surprise, as we both hadn’t found the time to practice together. Fortunately, we arrived early so we could get ourselves settled and take a look around Manchester, before attending the workshops given by  CAs Alex Harris and David Bender. The workshops were a good start of the debating weekend, as Alex and David taught various things one should keep an eye on while writing a speech. One of the things they mentioned is the importance of naming the impact of an argument, which I definitely kept in mind while prepping for every debate.

Saturday morning, 9.30 am, I was really happy. Not just because I was really excited about debating with my partner Roel, but also because the crash was really nice.  quite curious what crash would be like. Would we be sleeping on the floor? Would we have a nice host? Both turned out to be fine: the host was lovely, and I shared the room with two other girls, a debater from Leiden and a judge from St. Andrews. We had so many pillows that we made ourselves a bed. So however this day would turn out, sleeping would not have been the problem! After a nice introduction of the CA team and the equity team, and some jokes still really excited. The motion read “This House believes that the government of Europe should censor media from publishing articles, videos and cartoons which promote racist views or stereotypes.” While we were preparing our speeches as Opening Government, the judges were briefed about the structure of the IV. And the first round went really well. We got a first place in the debate, so that was quite a good start.

Around 11.45, an info slide was shown about the meaning of ‘constituency links’ (a term I still have difficulties to pronounce) followed by the motion “This House believes that parliamentary electoral systems should include constituency links.” As far as I can say, judging from the people I spoke to about this motion, people from the UK liked this motion better than people from other countries did. But as my sample was quite small, I can’t generalize this. Nevertheless I was quite delighted to have lunch and no longer having to pronounce the words ‘constituency links’ ever again.

After the break, it was time for the third round. The motion was preceded by a fragment of James Bond, which was relevant to the motion “This House believes that MGM Studios should cast a male as the sexual interest of the next Bond film.” This was my personal favorite, because I found it quite original to combine a popular movie with elements of emancipation and the LGBT-community.

The fourth motion was also quite interesting and creative. The House was defined to be a writer, whose native language is a minority language but who writes in the majority language, and who has booked great commercial success with these books. The motion read: “This House would begin writing only in your first minority language.” I’m not sure if it was after this round, or at another time, but while waiting for the crowd to get back, the Manchester crew showed us amazing parodies such as the following:

[Editor’s note: I will insert this as a Youtube Video in the article] https://m.youtube.com/watch?list=PLxFN8Cvnxdqs8OfrgGFfY0jm86oNNQhMw&v=iesdgpyKjwM .

 

Before we knew it, the last round of the in-rounds had already arrived. And I knew that, unfortunately, this would be our last round of the tournament. You see, my debating partner and I are from different universities, and while we registered together for the IV, we didn’t realize you’re actually not allowed to speak together if you’re not from the same university. So although it was a small disappointment that we couldn’t break, it was a big relieve that the lovely CAs allowed us to still join as a team in the in-rounds. And I wouldn’t have want to miss it, because everything went really well and we only got first places so far, except for the ‘constituency links’ round. And of course it was so much fun to do these debates. So glum, because this would be our last round, but satisfied, we went into the closed fifth round. “This House believes that Western states should engage in covert cyber attacks against infrastructure designed to limit freedom of speech* in authoritarian states. *e.g. the Great Firewall of China.”

I had a good feeling about the last round. And the day had come to an end, at least as far as debating was concerned. The day after would be the day of the out-rounds, but first we ended Saturday by having a social, drinking beer and eating pizza for dinner, which is basically everything a debater needs. And of course, the break would be announced. I can honestly say I am really happy with our results, if we had been eligible we would have broken 1st in the ESL break and 7th in the Open break. So although we could not actually speak in the quarter finals, I can say we had enough points to break to quarter finals and we lost not a single out-round!

To end this impression of the Manchester IV 2016, it’s needless to say I had a great time in Manchester. I absolutely enjoyed spending time with my debating partner and his friends, meeting so many nice people, and, of course, spending time with the very best Tilburg Debating Society Cicero (can I say that? I think I can!). So thanks to all the people who were at the tournament and made this such a great experience. And special thanks to my partner, Roel, who was one of the top speakers at the competition! (I’ve learned to always brag about your partner, it makes you a better whip speaker)

 

Results: Leiden Open 2016

On the 27th and 28th of February the Leiden Open took place, an international competition in which 56 teams took part. The competition was convened by Ybo Buruma and Floris Holstege, and the CA-team consisted of Bionda Merckens, Jamie Jackson and Omer Nevo. The results are as follows:

Champions Dan Lahav (Tel Aviv) and Daan Welling (Radboud).
Best Speaker Michael Dunn Goekjian (PEP).

Novice Champions Anna Neuber and Sebõk Kata (DK Wien).
Best Novice Speaker Jeroen Wijnen (Willibrord Gymnasium).

The tab can be found here.

The motions were as follows:

Round 1 – This House would ban fortune telling.
Round 2 – This House would directly elect members of the US Supreme Court.
Round 3 – This House believes that schools should motivate children to believe that anyone can succeed through hard work regardless of their background.
Round 4 – This House would grant those diagnosed with terminal ilnesses the right to access treatments that have not completed clinical testing.
Round 5 – This House believes that post-conflict governments should recruit rebel soldiers into state armies.

Novice Final – This House would allow the armed forces to unionise, strike and collectively bargain.

Semi Final – This House would allow individuals to sell their right to sue to third parties.
Final – This House would enact an immediate democracy.
Infoslide: Definition: Immediate democracy is a method in which citizens can change their vote at any time. The number of MPS given to each party is allocated on a daily basis and represents the current support percentage of the population. In this system, there are no elections but the number of MPs from each party can change every day.

Sfeerverslag: Bonapartiaans Debattoernooi

Floris Holstege, deelnemer en zelfs winnaar van het BDT, deelt zijn ervaringen op SevenTwenty!

Eens in de zoveel tijd wordt de hegemonie van het Brits parlementair debat kortstondig doorbroken met een bonapartetoernooi in het Amerikaans parlementair format. Afgelopen weekend was het weer tijd voor zo’n toernooi, het Bonapartiaans debattoernooi. Van heinde en verre waren deelnemers afgereisd naar het Cartesius lyceum om het met elkaar uit te vechten over verschillende stellingen. De stellingen waren als volgt:

Ronde 1: Deze Kamer blokkeert websites die publicaties van terroristische organisaties uitgeven
Ronde 2: Deze Kamer staat het werkgevers toe om werknemers te ontslaan vanwege een controversiele levenstijl, zoals SM-meester(es), Sekteleden of Hell’s Angels
Ronde 3: Deze Kamer verplicht vakbondlidmaatschap
Ronde 4: Deze Kamer vindt het goed voor het Verenigd Koninkrijk als zij uit de EU gaat
Ronde 5: Deze Kamer begrenst het budget van belangengroepen (bijv de NRA, Greenpeace of de Homorechtenbeweging)

Infoslide: een ‘safe space’ is een plek waar mensen ervan uit mogen gaan dat zij niet geconfronteerd worden met kwetsende of beledigende uitspraken of gedrag. Het verantwoordelijke bestuur moet er alles aan doen om dit te handhaven.
Kwartfinale: Deze Kamer maakt van de universiteit een “safe space”
Halve finale: Deze Kamer limiteert een volledige politieke carriere tot een maximale termijn van tien jaar
Finale: Deze Kamer vindt dat de Westerse wereld samenwerking met Assad moet zoeken om de stabiliteit in Syrie te herstellen.

Een volledig overzicht van alle teams die gebroken zijn kunt u vinden op de tab.

Elke stelling werd ingeleid met een introductie filmpje, wat vaak een ludiek fragment van Donald Trump was. Het toernooi had dan ook als slogan “Make debating great again”, maar er heerste verdeeldheid onder de deelnemers over de humoristische waarde van de filmpjes.

Na vijf voorrondes stond uw verslaggever stond samen met Simon Martina-Perez in de kwartfinale tegen UDS A, Renee Kooger en Fenna van Berkel. In een interessant debat over safe spaces op universiteiten wisten we uiteindelijk vanuit de oppositie aan het langste eind te trekken. We voerden een case aan over de educationele waarde van sommige beledigende werken zoals Clockwork Orange en verdedigden dat een open debat over beledigende uitspraken de beste manier is om hiermee om te gaan.

Vervolgens kwamen we in de halve finale tegenover het team dat als eerste gebroken was: “Chicks before Dicks”, Lisa Schallenberg en Emma Lucas. In een goed debat over restricties plaatsen op de duur van politieke carrières wisten we vanuit de oppositie te winnen.  Dit keer bouwden we een case over de waarde van ervaring in de politiek en het democratisch principe om eigen vertegenwoordigers te kiezen ondanks de duur van hun politieke carrière. Bernie Sanders werd veelvuldig aangehaald, alsmede jonge politici als Jesse Klaver en Justin Trudeau.

Toen was het grote moment aangebroken: de finale in de Nassaukerk. Ditmaal stonden we opnieuw vanuit de oppositie tegenover team “de kleine knechten”, Alex Klein en Bram Joanknecht. We debatteerden over een samenwerkingsverband tussen het westen en Assad om IS te bestrijden. Onze case ging over hoe dit onze relaties met andere belangrijke partners zoals Turkije en Saudi-Arabië zou schaden, alsmede wat dit zou doen voor steun voor IS onder Sunni minderheden.

Toen was het lange wachten aangebroken: zouden we onze eerste toernooioverwinning binnenslepen als twee eerstejaars? Uiteindelijk werd het lange wachten niet heel lang en kwam de jury snel terug met de uitslag: we hadden gewonnen! En dan te bedenken dat we vorig jaar samen de break nog misten op sprekerspunten.

Natuurlijk moet hierbij vermeld worden dat we in zowel de kwartfinale, halve finale als finale de kant van de oppositie kregen toegewezen, een kant die in AP statistisch gezien vaker wint. Dat maakt onze overwinning uiteraard niet minder zoet. Over het algemeen kon het BDT 2016 gezien worden als een goed toernooi met interessante stellingen en een vlotte organisatie.

Opinie: Schaf de Scholierenregel weer af

De discussie over scholieren en de novicestatus duurt al zolang als de status bestaat. Toen de eerste novicefinale op het NK in 2010 ingevoerd werd wonnen twee scholierMade by Anwaraj for Wiki Commonsen namelijk meteen de Open Finale. Sindsdien moest een balans bewaakt worden tussen twee definities van Novice: debaters die jong of onervaren zijn, en debaters die nog niet zo goed zijn. De vereningen op de Bondsraad kozen met hun nieuwste regel –  waarbij scholieren nog maar op vier studententoernooien voordat ze niet langer novice zijn –  spreken radicaal voor het laatste, en gaan daarin in onze ogen veel te ver.

In dit pleidooi zullen we eerst uiteenzetten waarom het hoofdargument van de voorstanders – het bevorderen van inclusiviteit voor studentennovices – niet word bevorderd. Vervolgens leggen we uit waarom deze regel een grote groep scholieren ontmoedigd. Ten derde trekken we de discussie breder: we gaan in op de definities en beweegredenen om de novicestatus te hebben, en leggen uit waarom deze regel daarin niet passend is.Lees Verder

Stellingbespreking: valt terrorisme te legitimeren?

In deze serie bespreken we één stelling van een afgelopen toernooi in Nederland zeer grondig, en lichten we in tweeBooks delen de voor- en tegenkanten door. Vrijdag bespreekt beste spreker op Cicero Daan Welling de stelling “Deze Kamer vindt terrorisme een legitieme manier van oorlogsvoering”, een debat gevoerd op het Cicero Toernooi 2015. Maandag licht hij de tegenkant uit.

Disclaimer: Dit artikel is bedoelt om mensen meer inzicht in debatten en debatteren te geven. Onderstaande is niet de persoonlijke mening van de auteur.

Het was wellicht even schrikken toen mensen, de lunch achter de kiezen en Parijs nog in het achterhoofd, werden getrakteerd op een stelling die vroeg om terrorisme te zien als een legitieme oorlogsvoering. Wilde het CA-team echt dat de helft van het deelnemersveld die gruweldaden moest verdedigen? Uiteraard niet. Maar dat maakte de stelling voor veel debaters lastig om te bevatten. En dat terwijl dit onderwerp vaak terugkeert in debatten en deze type stellingen goed zijn om te oefenen. Daarom leg ik jullie uit waar ik aan zou denken, in drie stappen. Eerst kijk ik naar de strategie die ik zou voeren; daarna let ik op de frames die ik zou willen gebruiken; en tenslotte kijk ik naar welke argumenten daaruit voortvloeien.

De Strategie

Dit debat is een definitiedebat: de winnaar van deze ronde heeft waarschijnlijk het grootste gedeelte van haar tijd besteedt aan overtuigend uitleggen wat terrorisme nu precies is en wat voor een gevolgen dit heeft. De voorstanders willen terrorisme als gerechtvaardigd zien: waarschijnlijk een weldoordacht terroristisch plot bedoeld om angst aan te jagen en waarbij burgerslachtoffers niet in de grootst mogelijke getalen voorkomen. Dit is een lastige balans om af te wegen. Drie tips helpen hierbij.

Ten eerste, probeer terrorisme vooral te definiëren aan de hand van analogieën en voorbeelden. Een woordenboekdefinitie van terrorisme is leaky, dat wil zeggen dat de tegenstanders er makkelijk onbedoelde neveneffecten aan kunnen koppelen. Denk bijvoorbeeld aan de twee standaard componenten van een terroristische daad: er vallen (vaak bewust) burgerslachtoffers, en het doel is om terreur te zaaien. Dit is zo’n brede definitie dat het ook betekent dat je 9/11 of IS zou moeten verdedigen. Je moet dus uit een ander retorisch vaatje tappen. Voorbeelden die behulpzaam kunnen zijn: ecoterrorisme (milieuactivisten die bijvoorbeeld het gereedschap van boskappers saboteren), (on)gewapend verzet tegen de Duitsers tijdens de Tweede Wereldoorlog en, het meest extreme maar potentieel verdedigbare element, Palestijnse stenengooiers in Jeruzalem.

Neem vervolgens de stap om te bedenken wanneer geweld überhaupt gerechtvaardigd is. Just War doctrine stelt bijvoorbeeld vast dat geweld mag uit zelfverdediging, wanneer er geen laatste kans is. Dit geeft je allerlei opties voor argumenten: bossen worden in Brazilië met medeweten van een corrupte overheid gekapt. De Israëlische staat is militair aanwezig in Oost-Jeruzalem en staat het Palestijnen niet toe te stemmen in de Knesset. Hieruit volgt dat de thema’s die je case aan zal stippen onderdrukking en de daaropvolgende reacties zijn. Denk onder andere na over de vraag wie definieert wat terrorisme is in onze maatschappij, en of deze actor zelf wel de moral high ground heeft.

Als laatste, blijf als voorstander binnen het principiële debat hangen. Het geeft je weinig voordelen om te bewijzen dat terrorisme gerechtvaardigd is omdat het effectief is, bijvoorbeeld. Dit komt omdat terrorisme zelden een effectieve strategie geweest is om een oorlog te winnen (Al kunnen kleine doelen bereikt worden. Zo trok Spanje haar troepen terug uit het Midden-Oosten na de aanslagen in Madrid. Spanje was echter een relatief kleine speler binnen dit conflict). Ook krijg je geen voordelen door hier een beleidsdebat van te maken. Als tegenstander dwong ik in mijn debat af dat dit een beleidsdebat zou worden. De beleidsimplicaties zijn enorm (hoe zet je dit vast in internationaal recht, en kan een geslepen natie zoals bijvoorbeeld Rusland er dan geen misbruik van maken? Is dit wel aan het publiek te verkopen en vergroot dit niet de angst voor terroristische aanvallen?), maar je kan er als voorstander nauwelijks extra voordelen mee creëren die je ook niet uit een legitimiteitsdebat kan verkrijgen.

Het grote voordeel van deze case? Je zet de tegenstander compleet op het verkeerde been. Door ontzettend strak en retorisch overtuigend een strategie neer te zetten word het heel moeilijk voor de tegenstander om de voorbereidde argumenten te linken aan je eigen opgezette case. Zo slaan ze zich stuk op je framing nog voordat je één argument gebracht hebt!

De Framing

Om deze case overtuigend over te laten komen moet je framing perfect in orde zijn. Dit komt omdat je niet wilt dat je een slippery slope toestaat richting ISIS and Al Quaida. Framing betekent hier: welke woorden en ideeën je gebruikt om je argumentatie te ondersteunen.

Dat betekent dat je framing twee elementen continu zal benadrukken: dat je gekozen actoren geen enkele andere optie hebben omdat ze onderdrukt worden; en dat zij zelf of de actor die ze willen beschermen gevaar lopen dankzij de onderdrukker.

Het moeilijkst te brengen voorbeeld is uit proberen te leggen wat de bron van Islam-fundamentalisme is. Je kan uitleggen dat dit fundamentalisme ontstond door onderdrukking van Islamitische dictators (zie de Moslimbroederschap in Egypte) en versterkt werd door gevoelens van Amerikaanse overheersing, onder andere door de Eerste Golfoorlog en de financiële steun van dictators in Egypte en Saoedi-Arabië. Dit idee is academisch niet controversieel, maar strookt met conventionele verklaringen. Bovendien is het lastig hard te maken waarom deze feiten terroristische (tegen)aanvallen legitiem maakt.

Makkelijkere voorbeelden zijn onder andere het verzet in de Tweede Wereldoorlog (denk aan het adagium: one man’s terrorist is the other man’s freedom fighter), en ecoterroristen in Brazilië. Let bij dat laatste voorbeeld wel op dat ecoterroristen in het Westen ook dierproefwetenschappers hebben bedreigd!

Als laatste moet je je frame waarin je legitimiteit beperkt goed blijven verkopen. Geef dus aan dat je terrorisme als legitiem kan zien, maar dat daarmee niet alle vormen legitiem zijn! Trek een vergelijking met iemand anders doden: uit noodweer staan we dat toe maar moord met voorbedachten rade straffen we zeer. Als je terrorisme kan uitleggen als een reactie uit noodweer vanwege een onderdrukker kom je een heel eind.

De Argumenten

De argumenten die uit dit verhaal voortvloeien zijn helder.

Ten eerste stel je een definitie voor legitimiteit. Het makkelijkst is om de hierboven aangehaalde Just War Doctrine aan te halen, en ze per analogie met noodweer te bewijzen. Dat betekent dat je grootste argument zal zijn waarom terrorisme gelijkgesteld kan worden aan noodweer.

Bijkomende argumenten zijn waarschijnlijk additionele voordelen of schadebeperkingen. Zo kan je bijvoorbeeld claimen dat dit verhelderd discours over wat een terroristische daad is kan leiden tot meer begrip voor de oorzaken van terrorisme en een betere publieke reactie op beleidskeuzes tegen terrorisme. Bijvoorbeeld: als we jihadgangers in Syrië zien als onbegrepen jongeren uit een arm milieu zijn we meer geneigd ze te begeleiden in plaats van straffen. Dat soort begeleiding zorgt voor een grotere kans op rehabilitatie. Ook krijgen we hun vertrouwen en winnen we informatie over het netwerk waar ze deel van uitmaakte.

Qua schadebeperkingen zal je om moeten gaan met het feit dat men burgerslachtoffers veroorzaakt wanneer ze terroristische daden plegen. Dit kan dan wel utilitair gerechtvaardigd worden (de zaak is goed; dit offer mag dan betaald worden), dan wel kan je het ‘targeting’ gedeelte uit de Just War doctrine gebruiken. Dat wil zeggen dat deze burgers een legitiem doelwit zijn omdat ze onderdeel uitmaken van de oorlog. Houd ook vooral hier voor dat je niet effectiviteit van een terreuraanslag hoeft te verdedigen. Desalniettemin is dit argument misschien wel het sterkste wapenfeit voor de tegenstanders, en je tweede spreker doet er goed aan na te denken over overtuigende antwoorden.

Conclusie

Dit debat vereist een slimme opzet en een helder beperkend principe. Wanneer de juiste opzet gekozen is volgen de argumenten daar logisch uit voort. Tegenstanders zullen actief je case moeten counterframen. Hoe ze dat kunnen doen? Dat leg ik maandag uit.

Zijn er argumenten die ik gemist heb? Of heb je andere opmerkingen? Laat vooral een comment achter!