[Leiden Open 2020] Sociale interacties door te kleine caféruimtes

doorBestuur Nederlandse Debatbond

[Leiden Open 2020] Sociale interacties door te kleine caféruimtes

Door: Pjotr Koster (NSDV Trivium) – het originele artikel in het Engels vind je hier.

Tijdens het weekend van 29 februari en 1 maart was er een klein toernooi genaamd Leiden Open 2020. Dit debattoernooi had niet alleen een sterk CA-team, maar ook een waanzinnig goede jurypoule, waardoor de feedback uitstekend was. Dit werd natuurlijk aangevuld met geweldige (internationale) teams, variërend van Leiden tot de London School of Economics. Trivium werd helaas alleen vertegenwoordigd door mij en de krachtpatser genaamd Mara Burgstede.

Gelukkig was Leiden goed bereikbaar en lag de locatie niet ver van het station. De locatie was niet de ster van dit toernooi, maar de mensen wel. Mensen waren enthousiast om te spreken en het gesprek na het debat in de gang was altijd interessant. Zelfs met vijf rondes op zaterdag en een schema dat niet werd gevolgd, bleef het gesprek vrolijk en was het over het algemeen gemakkelijk om mensen te leren kennen. Met een licht vertraagd diner voor een paar mensen en vijf rondes, was het tijd voor een good old social. Dit kon natuurlijk alleen op de eerste verdieping van een café met een nèt iets te kleine ruimte, waardoor het er wat drukker werd en het waarschijnlijker werd dat mensen met elkaar spraken. Na de aankondigingen van de break en veel gebons op tafel, was het tijd om eindelijk te gaan slapen.

De volgende dag vonden de (kwart)finales plaats. Omdat niet iedereen naar de kwartfinales brak, waren er maar weinig teams aanwezig. Dit was enerzijds nogal triest omdat je natuurlijk wilde dat meer mensen naar je debat zouden kijken. Aan de andere kant is het ook begrijpelijk waarom je dit zou willen, aangezien mensen nu nog één dag van het weekend over hebben (dit zou absoluut een debatstelling moeten zijn). Nadat we helaas niet tot de halve finale waren doorgebroken, werd het ook tijd om te vertrekken omdat ik andere verplichtingen had. Van wat ik heb gehoord, waren de andere debatten redelijk goed en sommige stellingen waren behoorlijk creatief. Al met al was het een leuk maar ietwat intensief toernooi.

Stellingbespreking

Infodia: Een openbare verdediger is een advocaat die in dienst van de staat is in een strafproces om de verdachte te vertegenwoordigen.

Stelling: DK vereist dat alle criminele verdachten een openbare verdediger gebruiken.

Ronde 1 – Leiden Open 2020

De argumenten hieronder zijn deel van een langer artikel. Wil je de volledige versie lezen? Klik dan hier.

Voordat enige argumenten aan de kant van de propositie of de oppositie kan worden besproken, is het belangrijk om naar de context van dit debat te kijken: welke actoren zijn erbij betrokken en hoe zien ze eruit? Voor dit debat zijn de belangrijkste actoren om te contextualiseren de openbare verdedigers en de particuliere verdedigers. Openbare verdedigers worden betaald door de staat en worden normaal gesproken niet betaald voor het aantal zaken dat zij aannemen/winnen. Ze worden normaal gesproken ook niet zoveel betaald als andere advocaten op gebieden als octrooirecht. Particuliere bedrijven willen echter geld verdienen. Wat ook moet worden uitgelegd, is het doel van een rechtssysteem of straf voor het overtreden van de wet. Hier zijn drie doelen: afschrikking, beschermen van de samenleving (“incapacitation”) en vergelding. Uiteraard moeten de doeleinden van het rechtsstelsel eerlijk en proportioneel worden aangepakt.

Aan de kant van de propositie kan men stellen dat voor deze doeleinden gelijkheid voor de wet vereist is: bijvoorbeeld als een groep mensen weg kan komen met of een marginale straf krijgt voor misdaden, zoals belastingfraude, is de kans groter dat zij die misdaden begaan, dus wordt het doel van afschrikking niet gehandhaafd. Nu de bewijslast voor de propositie case is gelegd, moet worden aangetoond dat de eis van criminele verdachten om een ​​openbare verdediger te hebben, leidt tot meer gelijkheid onder de wet. Er zijn meerdere manieren om dit uit te leggen, maar het algemene idee is om particuliere en openbare verdedigers expliciet te vergelijken. Eén manier is om te zeggen dat openbare verdedigers geen geldelijke prikkel hebben om zaken te winnen en daarom eerder kijken naar wat een eerlijke straf is. Particuliere bedrijven willen geld, dus willen ze zoveel mogelijk zaken winnen: ze worden meer ingehuurd door rijkere en machtigere mensen, waardoor ze meer geld verdienen. Particuliere verdedigers zullen proberen om elke zaak op elke mogelijke manier te winnen. Dit leidt tot vuile tactieken die moeten worden gebruikt: intimidatie van getuigen, het proces zoveel mogelijk verlengen, enz. Een voorbeeld zouden de verdedigers van OJ Simpson zijn die hem zeggen te stoppen met het innemen van zijn medicijnen zodat zijn hand zou groeien, waardoor de gevonden handschoenen niet zouden passen. Vanwege deze asymmetrieën over hoe deze verdedigers werken en welke tactieken ze gebruiken, is er meer gelijkheid onder de wet wanneer dit plan wordt doorgevoerd.

Aan de kant van de oppositie kan worden uitgelegd dat middelen zoals tijd en geld al schaars zijn voor openbare verdedigers in de status-quo. Op het moment dat dit plan in de praktijk wordt gebracht, zal de hoeveelheid werk voor openbare verdedigers aanzienlijk toenemen, aangezien de gevallen die particuliere verdedigers hebben nu worden overgedragen aan de openbare verdedigers. Dit zou leiden tot ergere situaties waarin openbare verdedigers zaken moeten doorlopen, wat betekent dat mensen zwaardere straffen krijgen dan zou moeten: verdedigers hebben minder tijd om eerst bewijs te verzamelen en ten tweede na te denken over de beste/juiste toepassing van dat bewijs in de zaak. Dit geldt op de korte maar ook op lange termijn: aangezien rechtenstudenten zien dat ze lange dagen moeten maken, weinig betaald zullen krijgen en zaken zeer snel moeten doorlopen, zullen ze vaker verschillende sectoren volgen. Uiteindelijk is de impact dat mensen slechter worden verdedigd dan wanneer particuliere verdedigers kunnen worden ingezet. Dit veroorzaakt meer onevenredige en oneerlijke straffen voor een grote groep mensen.

Deze argumenten kunnen natuurlijk meer uitleg gebruiken over waarom ze waar zijn; dit wordt analyse genoemd. Ze moeten ook worden afgewogen tegen elkaar; bijvoorbeeld: waarom geven we meer om dat alle mensen slechter worden verdedigd dan meer rechtszaken voor rijke/machtige mensen?

Facebook Twitter Linkedin Email

Over de auteur

Bestuur Nederlandse Debatbond administrator